Αρώματα φράουλας, κερασιού και νύξεις φυτικότητας συνδυασμένα με νότες μανιταριών, τρούφας και ντομάτας παίζουν ανέμελα στο ποτήρι μας με τανίνες που δε γδέρνουν, αλλά ευχαριστούν σε κάθε τους γουλιά.
Η Νάουσα αναμφίβολα θα είναι (αν δεν είναι ήδη) η περιοχή από την οποία θα συλλέγουμε σαν τρελοί κρασιά για να αποθηκεύσουμε στα κελάρια μας. Εδώ, μια εξαιρετικά φινετσάτη εκδοχή της από το νότιο κομμάτι της Νάουσας (Φυτιά, Τρίλοφο). Ο Αποστόλης Θυμιόπουλος για άλλη μια φορά αποδεικνύει την τρυφερή του σχέση με το Ξινόμαυρο και μας σερβίρει μια Νάουσα που κοιτάει στα μάτια κρασιά με τριπλάσιες τιμές.